prof. Teodoro Anzellotti

Teodoro Anzellotti urodził się we Włoszech, wychował się i mieszka w Niemczech. Jako solista występuje na całym świecie na najbardziej renomowanych festiwalach muzycznych i w salach koncertowych. Występował z takimi orkiestrami jak Staatskapelle Berlin, Tonhalle Orchestra Zurich, Bavarian Radio Symphony Orchestra, BBC Philharmonic, Orchestre de Paris, Bamberg Symphony, Orchestre National de Belgique, Gewandhausorchester Leipzig oraz wszystkimi głównymi orkiestrami radiowymi w Niemczech, Austrii, Francji, Czechach, Słowenii, Szwajcarii i Włoszech.

Specjalnie dla niego, zarówno do występów solowych, jak i w różnych składach zespołowych, napisano ponad 400 utworów przez najwybitniejszych kompozytorów naszych czasów, do których należą: Georges Aperghis, Luciano Berio, Péter Eötvös, Luca Francesconi, Heinz Holliger, Toshio Hosokawa, Mauricio Kagel, Isabel Mundry, Matthias Pintscher, Wolfgang Rihm, Rebecca Saunders, Salvatore Sciarrino, Michael Jarrell, Marco Stroppa, Jörg Widmann i Hans Zender.

Jest profesorem na Uniwersytecie Muzycznym we Freiburgu. Jego kunszt artystyczny jest udokumentowany na licznych płytach CD, które regularnie otrzymują prestiżowe nagrody.

prof. Klaudiusz Baran

Artysta wszechstronny, obdarzony wyjątkową wrażliwością muzyczną. Jego dokonania artystyczne zmieniły w Polsce postrzeganie akordeonu, wynosząc go do pozycji pełnoprawnego instrumentu kształtującego realny świat muzyczny. W swoich interpretacjach potrafi splatać pokorę wobec dzieła muzycznego, z bogactwem inwencji, osobistym pojmowaniem czasu w muzyce, wyjątkową sceniczną charyzmą, naturalnością ekspresji. Wartość jego muzycznych kreacji była wielokrotnie doceniana w entuzjastycznych recenzjach, nagrodach na konkursach instrumentalnych, nominacjach i nagrodach artystycznych. W roku 2003 jako pierwszy akordeonista otrzymał nagrodę FRYDERYKA w kategorii Album Roku Muzyka Kameralna, za album „Astor Piazzolla –Tango” nagrany dla wytwórni SonyClassical, a w 2020 roku kolejne dwie statuetki w kategoriach: Album Roku Muzyka Symfoniczna oraz Najwybitniejsze Nagranie Muzyki Polskiej, za album „100 na 100. Muzyczne Dekady Wolności”.

Ze swobodą porusza się w różnorodnym repertuarze wielu epok, największe jednak uznanie wzbudzają jego interpretacje muzyki najnowszej, w tym 50 prawykonań dzieł solowych, kameralnych i z towarzyszeniem orkiestr, z których większość była mu dedykowana albo powstała z jego inspiracji. Jego wielką namiętnością jest argentyńskie tango, w szczególności związane z Astorem Piazzollą tango nuevo, wirtuozowsko wykonywane na bandoneonie, który jako pierwszy polski instrumentalista wprowadził na sale koncertowe, a odzwierciedlające jego temperament, młodzieńczą energię, a zarazem muzyczną dojrzałość i potrzebę twórczego formowania scenicznej prezentacji. Współtworzył i był liderem najsłynniejszych formacji tangowych takich jak Tangata Quintet czy Machina del Tango, kreujących polską kulturę tanga.

Jako pierwszy akordeonista wystąpił jako solista z towarzyszeniem Orkiestry Filharmonii Narodowej, jak i większością najważniejszych polskich orkiestr. Wśród jego licznych partnerów w rozmaitych projektach muzyki kameralnej, znajdziemy takich mistrzów jak: Ivan Monighetti, Roby Lakatos, Julius Berger, Konstanty Andrzej Kulka i wielu innych. Jako muzyczny kameleon, odnajduje i czerpie inspirację z innych muzycznych światów; tworzy grupę world music, jako muzyk sesyjny nagrywa muzykę filmową i rozrywkową, towarzyszy piosence aktorskiej.

W sobie tylko wiadomy sposób, potrafi połączyć aktywność artystyczną z działalnością pedagogiczną i organizacyjną. Jest profesorem Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina w Warszawie. W 2016 roku został wybrany jej Rektorem, a w czerwcu 2020 ponownie na kadencję 2020-2024. 4 czerwca 2024 roku został uhonorowany przez Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego, Złotym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” za całokształt dorobku artystycznego.

prof. Vladimir Blagojević

Vladimir Blagojević urodził się w 1980 roku w Kragujevacu, gdzie ukończył podstawową i średnią szkołę muzyczną w klasach Slobodana Stanicia i Vojina Vasovicia. Ukończył studia akordeonowe w 2004 roku, a w 2007 uzyskał stopień magistra na Uniwersytecie Sztuk w Bernie w klasie Teodoro Anzellottiego, jednego z najbardziej znanych artystów akordeonowych na świecie.

Obok mnóstwa pierwszych i specjalnych nagród na krajowych konkursach, Vladimir Blagojević był laureatem licznych międzynarodowych konkursów akordeonowych, z których najważniejsze to: „Premio di Citta di Castelfidardo” we Włoszech, 1995; World Cup w Szwajcarii, 1996; „Grand Prix” we Francji, 1997; „Premio di Citta di Castelfidardo” we Włoszech, 1997 i 1998; World Trophy w Andorze, 1997; World Trophy we Włoszech, 1998. Był finalistą konkursu „Chain” dla wszystkich instrumentów w Warszawie w 2003 roku.

Za swoją nadzwyczajną pracę artystyczną jako solista i promotor muzyki współczesnej zdobył nagrodę fundacji „All-Fellows” w Bazylei, a w 2004 roku otrzymał stypendium fundacji „Friedl-Wald” z Zurychu. Był członkiem jury kilku renomowanych międzynarodowych konkursów akordeonowych, a od 2004 roku jest stałym członkiem jury międzynarodowego konkursu kompozytorskiego „Pre-Art” w Zurychu. Prowadził liczne warsztaty i wykłady w kraju i za granicą na tematy obejmujące interpretację akordeonową oraz rolę wykonawców we współczesnych praktykach kompozytorskich. Od 2015 roku Vladimir Blagojević pracuje jako profesor na Wydziale Filologii i Sztuki Uniwersytetu w Kragujevacu. Piastuje również stanowisko profesora gościnnego w Akademii Muzycznej w Sarajewie Wschodnim, Estońskiej Akademii Muzycznej w Tallinie oraz Akademii Muzycznej w Santiago de Chile.

W ciągu ostatnich 20 lat koncertował w Niemczech, Szwajcarii, Włoszech, Belgii, Holandii, Francji, Portugalii, Argentynie, Austrii, Hiszpanii, Armenii, Gruzji, Serbii, Bośni i Hercegowinie, Macedonii itd., zarówno jako solista, jak i członek różnych zespołów kameralnych. Występował w najważniejszych salach koncertowych świata, takich jak Filharmonia Berlińska, Wigmore Hall w Londynie, Opern- und Schauspielhaus Frankfurt, Opera w Zurychu, Teatro „Colon” w Buenos Aires, KKL w Lucernie, „Concertgebouw” w Amsterdamie, Opera w Monachium itd. Współpracował z wieloma wysokiej klasy instrumentalistami (m.in. Petru Luga, Tomas Demenga, Ernesto Molinari, Stefan Hussong) oraz dyrygentami takimi jak Pierre Boulez, Matthias Pintscher, Sylvain Camberling i inni.

Od wielu lat jest członkiem kilku zespołów kameralnych o znaczącej międzynarodowej reputacji. Jego najdłuższa współpraca związana jest z zespołem „Modern” z Frankfurtu, z którym koncertuje od ponad piętnastu lat. Jest jednym ze współzałożycieli kolektywu „Studio 6” (2012). Jako promotor muzyki współczesnej dokonał prawykonań ponad 100 nowych utworów.

prof. Marcin Bortnowski

Urodzony 1 marca 1972 w Żarach (Polska). W 1997 r. ukończył Akademię Muzyczną im. Karola Lipińskiego we Wrocławiu w klasie kompozycji Grażyny Pstrokońskiej-Nawratil (dyplom z wyróżnieniem). W czasie studiów doskonalił swoje umiejętności biorąc udział w II Międzynarodowych Spotkaniach Młodych Kompozytorów w Apeldoorn w Holandii, organizowanych przez Fundację Gaudeamus (1996) oraz w warsztatach muzyki eksperymentalnej i komputerowej na Uniwersytecie w Gandawie (1997).

Od 1998 r. zawodowo związany z Akademią Muzyczną im. Karola Lipińskiego we Wrocławiu. W 2003 r. uzyskał stopień doktora sztuki muzycznej w zakresie kompozycji, a w roku 2012 stopień doktora habilitowanego. W roku 2020 z rąk Prezydenta RP otrzymał tytuł profesora sztuki. Obecnie w swojej macierzystej uczelni prowadzi klasę kompozycji oraz zajęcia z muzyki komputerowej.

Twórczość kompozytorska Marcina Bortnowskiego stanowi trzon jego aktywności. Obejmuje różne formy i gatunki muzyczne: muzykę symfoniczną, kameralną, elektroakustyczną, chóralną i solową. Jego utwory wykonywane były przez takie zespoły, jak m.in. Narodowa Orkiestra Symfoniczna Polskiego Radia w Katowicach, Filharmonia Narodowa w Warszawie, Deutsche Symphonie-Orchester w Berlinie, Filharmonia Wrocławska, Orkiestra Muzyki Nowej, Aukso – Orkiestra Kameralna Miasta Tychy, Orkiestra Kameralna Polskiego Radia Amadeus, Orkest de Ereprijs, oh-tone Ensemble, Kwartet Śląski, Zespół Śpiewaków Miasta Katowice Camerata Silesia, Chór Chłopięcy NFM. Współpracuje również z wybitnymi solistami: Markiem Andryskiem, Klaudiuszem Baranem, Andrzejem Bauerem, Maciejem Frąckiewiczem, Geirem Draugsvollem, Jakubem Jakowiczem, Christine Pryn, Aleksandrą Rupocińską, Marcinem Zdunikiem.

Twórczość Marcina Bortnowskiego prezentowana była na festiwalach w kraju i zagranicą, m. in. podczas Międzynarodowego Festiwalu Muzyki Współczesnej „Warszawska Jesień”, Ultraschall (Berlin), Kiev Music Fest (Kijów), Aksamitna Kurtyna (Lwów), Audio Art Festival (Kraków) Festiwal Polskiej Muzyki Współczesnej „Musica Polonica Nova” (Wrocław), Festiwal Prawykonań (Katowice), Jesienny Festiwal Muzyczny „Alkagran”. Jego utwory wykonywane były również na koncertach w Niemczech, Holandii, Finlandii, Białorusi, Ukrainie, Luksemburgu, Chinach. Transmitowane były także przez radiofonie zrzeszone w Europejskiej Unii Nadawców oraz Telewizję Polską S.A.

Kompozycje Marcina Bortnowskiego nagradzane były na ogólnopolskich i międzynarodowych konkursach kompozytorskich. Jest laureatem Konkursu Młodych Kompozytorów im. Tadeusza Bairda gdzie w 1995 r. otrzymał I nagrodę za „Kwartet smyczkowy nr 2” oraz II nagrodę za „Kwartet smyczkowy nr 1”, a w roku 1997 II nagrodę za „Music for…” na dwie perkusje i dwa akordeony. Ponadto w 1997 r. zdobył III nagrodę na Ogólnopolskim Konkursie Kompozytorskim w Gdańsku za „Symfonię nr 1”, a w roku 2000 otrzymał I nagrodę na Międzynarodowym Konkursie Kompozytorskim PanAccordion 2000 za „Music in Lent”. W roku 2011 jego utwór „I już nocy nie będzie” reprezentował Polskie Radio na 54. Międzynarodowej Trybunie Kompozytorów UNESCO w Paryżu. Wraz ze Stanisławem Krupowiczem i Marcinem Rupocińskim tworzy zespół „Tonus Finalis Ensemble”.

prof. Geir Draugsvoll

Geir Draugsvoll jest norweskim akordeonistą uznawanym na arenie międzynarodowej zarówno jako solista, jak i muzyk kameralny, a w szczególności za promowanie akordeonu jako instrumentu solowego z orkiestrami symfonicznymi. Współpracował z czołowymi kompozytorami, takimi jak Sofia Gubaidulina, Anatolijus Senderovas, Aziza Sadikova, Staffan Mossenmark, Bent Lorentzen i Martin Lohse, oraz dokonał prawykonań licznych nowych utworów. Wśród nich jest „Fachwerk” Gubaiduliny, napisany dla Draugsvolla i powszechnie uznawany za jedną z jej najważniejszych kompozycji.

Występował jako solista w najważniejszych salach koncertowych i na festiwalach na całym świecie, w tym w Concertgebouw, Barbican Hall, Alte Oper Frankfurt, Mariinsky Hall i Gewandhaus Leipzig, oraz z czołowymi orkiestrami, takimi jak London Symphony Orchestra, Münchener Philharmonic, Staatskapelle Dresden, Mariinsky Orchestra i Stockholm Philharmonic Orchestra.

Draugsvoll wydał około 25 nagrań w takich wytwórniach jak EMI, BIS, Naxos i Simax. Nowe nagranie z London Symphony Orchestra ukaże się w 2026 roku. Obecnie mieszka w Kopenhadze i jest profesorem w Królewskiej Duńskiej Akademii Muzycznej.

prof. Maciej Frąckiewicz

Zwycięzca jednego z najważniejszych konkursów akordeonowych na świecie – Certamen Internacional de Acordeón „Arrasate Hiria” w Hiszpanii (2012), a także laureat Paszportu Polityki „za bardzo dojrzałe i wyraziste interpretacje współczesnego repertuaru. Za odwagę, ryzyko i konsekwencję. Za budowanie repertuaru. Za koncertowe kreacje, pobudzanie naszej wyobraźni i siłę przekonywania” (2013). Artysta zdobył nagrody w wielu międzynarodowych konkursach akordeonowych w Polsce, Niemczech, Słowacji, Włoszech i Hiszpanii, m.in. nagrodę główną oraz nagrodę publiczności Deutscher Musikwettbewerb (Bonn, 2018), jak też Folkwang Preis (Essen, 2017), GWK-Förderpreise für Musik (Münster, 2015) oraz II nagrodę Internationaler Akkordeonwettbewerb (Klingenthal, 2008).

Regularnie występuje jako solista z towarzyszeniem orkiestr symfonicznych, m.in z Filharmonią Narodową, NOSPR, Philharmonisches Staatsorchester Mainz, Beethoven Orchester Bonn, Bochumer Symphoniker pod batutą m.in. takich dyrygentów jak Jacek Kaspszyk, José Maria Florêncio, Krzysztof Penderecki, Łukasz Borowicz, Rasmus Baumann, Bassem Akiki itd.

Występował na festiwalach w Polsce i za granicą, takich jak Warszawska Jesień, La Folle Journée, Festiwal Muzyki Polskiej, Musica Polonica Nova, Muzyczny Festiwal w Łańcucie, Neue Horizonten, Klangbrücke, Dwa Dni i Dwie Noce Nowej Muzyki (Odessa), Kontrasty (Lwów), Farinelli Festival, Dni Krzysztofa Pendereckiego (Erywań), Auksodrone, Musique au Leman, Latvian New Music Days, Folefest, Daegu International Contemporary Music Festival (Korea Płd.), Moskiewskiej Jesieni (Rosja), Niedersächsische Musiktage, Bach-Tage w Aschaffenburggu, Chapeau Classique w Münster, Ludwigsburgschlossfestspiele oraz w ramach cyklu Cleveland Classical Guitar Society (USA). Regularnie odbywa tournée koncertowe po Chinach występując m.in w Tianjin Grand Theatre, Harbin Grand Opera, Forbidden City Concert Hall.

Maciej Frąckiewicz ma w swoim dorobku ponad 100 prawykonań – większość tych utworów była także jemu dedykowana. W listopadzie 2016 nagrał Under the Sign of Scorpio Gubajduliny, a w styczniu 2018 wziął udział w prawykonaniu Koncertu akordeonowego Pendereckiego, który zarejestrował pod batutą kompozytora z Polską Orkiestrą Sinfonia Iuventus (album otrzymał Fryderyka). Do tej pory nagrał 8 autorskich płyt, na ponad 10 pojawił się gościnnie. Płyta z Reliefami Andrzej Krzanowskiego otrzymała Fryderyka 2023.

Od 2024 roku jest profesorem akordeonu na Hochschule für Musik w Norymberdze, od 2018 roku prowadzi również klasę w Detmold oraz jest profesorem wizytującym na Uniwersytecie w Shenzhen w Chinach. Gra na instrumencie Pigini Nova.

Grażyna Krzanowska

GRAŻYNA KRZANOWSKA, ur. 1 marca 1952 w Legnicy. W latach 1971-76 odbyła studia z zakresu kompozycji pod kierunkiem Tadeusza Natansona w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej we Wrocławiu, które ukończyła dyplomem z wyróżnieniem.

Grażyna Krzanowska zajmuje się działalnością pedagogiczną, kompozytorską i organizacją imprez artystycznych. Jako nauczyciel przedmiotów z zakresu teorii muzyki pracuje od 1976 roku (1976-86 Państwowa Szkoła Muzyczna im. M. Karłowicza w Katowicach, od 1986 – Państwowa Ogólnokształcąca Szkoła Muzyczna im. St. Moniuszki w Bielsku-Białej, od 2006 – Diecezjalna Szkoła Organistowska w Bielsku-Białej). W POSM (obecnie ZPSM) w Bielsku-Białej pełni funkcję kierownika sekcji przedmiotów ogólnomuzycznych. Sekcja pod jej kierunkiem osiągnęła wysoki poziom nauczania i znaczące sukcesy, poparte wynikami na konkursach, egzaminach wstępnych na uczelnie muzyczne i ogólnopolskich badaniach wyników. Grażyna Krzanowska jest inicjatorem i głównym pomysłodawcą Ogólnopolskiego Konkursu Solfeżowego dla uczniów szkół muzycznych II stopnia, który spotkał się z bardzo dużym odzewem i wysoką oceną ze względu na nowatorski profil merytoryczny. Jest jurorem tego konkursu, jak również Olimpiady Słuchowej we Wrocławiu (obecnie Festiwalu Wyobraźni Muzycznej mYear), Konkursu Harmonicznego w Łodzi i Konkursu w ramach Festiwalu Kompozytorów Polskich w Bielsku-Białej. Jest zapraszana do szkół muzycznych na wykłady i konsultacje głównie w zakresie kształcenia słuchu i harmonii XX wieku. Prowadzi również regionalne spotkania metodyczne z nauczycielami harmonii. Jest współautorką testów (sprawdzianów) makroregionalnych z harmonii. Jej uczniowie uzyskali szereg nagród i wyróżnień, m.in. na Ogólnopolskim Konkursie Harmonicznym w Łodzi, Ogólnopolskim Konkursie Solfeżowym w Bielsku-Białej, Ogólnopolskim Konkursie Kompozytorskim Patris Patriae w Katowicach, Ogólnopolskim Konkursie Kompozytorskim „Uczniowskie Forum Młodych” w Warszawie, „Moja Minuta” w Łodzi, Międzynarodowym Konkursie In modo di Lutosławski 2013 i 2014. Jest inicjatorką wielu działań szkolnych wpływających na rozwój artystyczny uczniów, m.in. konkursu harmonicznego, moniuszkowskiego i chopinowskiego połączonych z kształceniem słuchu, improwizacji, ogólnoszkolnego testu ogólnomuzycznego oraz popisów sekcji ogólnomuzycznej i koncertów tematycznych. Stworzyła podstawy programowe do: kształcenia słuchu dla szkół muzycznych II st. (wraz z Grażyną Draus i Grzegorzem Kosem), harmonii (wraz z Eweliną Wilburg-Marzec) i kształcenia słuchu dla szkoły ośmioletniej.

Od 1992 jest kierownikiem artystycznym Jesiennego Festiwalu Muzycznego „Alkagran” w Czechowicach-Dziedzicach, w ramach którego organizowany jest również Konkurs Akordeonowy im. Andrzeja Krzanowskiego. W 1993 założyła Małą Akademię Muzyki – placówkę o charakterze edukacyjno-kulturalnym.

Grażyna Krzanowska jest laureatką wielu konkursów kompozytorskich, m.in. Konkursu Młodych Kompozytorów Związku Kompozytorów Polskich (1978, II nagroda za Symfonię z uderzeniem w kotły na orkiestrę), Konkursu Naczelnej Redakcji Muzycznej Polskiego Radia i Telewizji (1979, III nagroda za Polanowe ognie na sopran, alt i zespół instrumentalny), The Okanagan Music Festival for Composers w Kanadzie (1983, wyróżnienie za Kwartet smyczkowy nr 2), IX Międzynarodowego Konkursu dla Kompozytorek w Mannheim (1989, II nagroda za Silver Line na piętnaście instrumentów smyczkowych). Jej utwory, zwłaszcza dla dzieci zostały wydane przez PWM. Za swoją działalność została uhonorowana m.in. dwukrotnie Nagrodą „Promotio Urbis” przyznawaną przez Burmistrza Miasta Czechowice-Dziedzice (1998, 2010), Srebrnym Krzyżem Zasługi (2005), odznaką Zasłużony dla kultury polskiej (2009), Medalem złotym za długoletnią służbę (2010), Medalem Komisji Edukacji Narodowej (2015), Nagrodą Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego II stopnia (2018) oraz Nagrodą Związku Kompozytorów Polskich (2023).

dr Janusz Pater

Janusz Pater (ur. w Gdańsku) ukończył Państwową Wyższą Szkołę Muzyczną w Poznaniu (klasa akordeonu H. Krzemińskiego, 1978) oraz Akademię Muzyczną w Krakowie (teoria muzyki, 1982). Jako solista i kameralista uczestniczył w licznych festiwalach muzycznych i teatralnych w kraju, m.in. Warszawska Jesień, Poznańska Wiosna Muzyczna, Wratislavia Cantans, Muzyka w Starym Krakowie, Dni Muzyki Kompozytorów Krakowskich oraz Alkagran w Czechowicach-Dziedzicach, a także za granicą (Musik Biennale Berlin, Zeitfluss Salzburg, Aterforum Ferrara, Dresdner Tage der zeitgenössische Musik, Internationale Studienwoche für zeitgenössische Musik w Lüneburgu, Kontrasty we Lwowie, PAN Music Festival w Seulu).

Był inspiratorem, a często także pierwszym wykonawcą wielu kompozycji akordeonowych lub z udziałem akordeonu autorstwa m.in. E. Bogusławskiego, B. Buczka, Z. Bujarskiego, H. Derusa, M. Długosza, Guy Olivera Ferli, M. Krzyżanowskiego, K. Pyzika, B. Schaeffera, K. Stępniewskiej, K. Szwajgier, S. Tesarowicza, W. Widłaka i A. Zawadzkiej-Gołosz.

W latach 1978–2021 prowadził klasę akordeonu w Akademii Muzycznej w Krakowie, współpracując z wieloma wybitnie uzdolnionymi studentami, spośród których wywodzi się liczne grono znakomitych instrumentalistów, laureatów konkursów ogólnopolskich i międzynarodowych, obecnie koncertujących na najważniejszych scenach świata.

Był organizatorem kursów mistrzowskich oraz sesji artystyczno-naukowych w Katedrze Instrumentów Dętych, Perkusji i Akordeonu Akademii Muzycznej w Krakowie, współpracując z wybitnymi kompozytorami, instrumentalistami i artystami, m.in. Teodoro Anzellottim, Geirem Draugsvollem, Friedrichem Lipsem i wieloma innymi.

Od 1980 roku jest nauczycielem Państwowej Ogólnokształcącej Szkoły Muzycznej II stopnia im. Fryderyka Chopina w Krakowie, gdzie prowadzi klasę akordeonu, kameralistykę oraz zajęcia z teorii muzyki. Od pierwszych edycji pełni funkcję opiekuna artystycznego Konkursu Akordeonowego im. Andrzeja Krzanowskiego w Czechowicach-Dziedzicach oraz Gorlickich Konfrontacji Akordeonowych.

Prowadził wykłady w Myongji University oraz University of Suwon w Korei Południowej, a także kursy interpretacji muzyki akordeonowej w ramach Letniej Akademii Muzyki w Krakowie. Dokonał licznych nagrań radiowych, telewizyjnych, filmowych i teatralnych.

Jest wieloletnim członkiem Stowarzyszenia Akordeonistów Polskich oraz Stowarzyszenia Artystycznego „Muzyka Centrum”. Regularnie zapraszany jest do udziału w pracach jury prestiżowych konkursów muzycznych w kraju i za granicą. Od 2001 roku jest ekspertem Ministerstwa Edukacji Narodowej w zakresie gry na akordeonie i teorii muzyki.